Horecaman Patrick Verbunt was een ondernemer pur sang

Sterven als laatste onderneming in het leven

“Bedroefd zijn wij door het overlijden van Patrick Verbunt. Met het overlijden van Patrick hebben wij een markante, creatieve en inspirerende compagnon, werkgever, collega en bovenal vriend verloren.” aldus luidt de rouwadvertentie van directie en medewerkers van Bonheur.
Op woensdag 14 juli overleed Patrick Verbunt op 51-jarige leeftijd thuis, te midden van zijn familie, na een bijna vijf jaar lange strijd tegen zijn hersentumor. De steeds innovatieve en verrassende activiteiten die Patrick tijdens zijn leven ontplooiden, maakten hem tot een begrip in de Brabantse en met name Tilburgse horeca.

Horecabaas Patrick Ver­bunt is gisteren gestor­ven als een tevreden mens, want hij heeft zijn dromen kunnen waarmaken. Tijdens zijn leven is Verbunt uitge­groeid tot een icoon in de Tilburg­se horeca.

Bovendien kreeg hij in zijn ogen zelfs een bonus: vijf jaar extra levensjaren na de diagnose van een hersentumor. Zijn bonus­jaren heeft hij benut om een spoor achter te laten in Tilburg: hij maakte het ‘Groot Tilburgs Ho­recaboek’ met verhalen over zes­honderd (oude) cafés in Tilburg; hij haalde het vermaarde Broodje Jantje uit de vergetelheid; en hij bedacht een nieuw Tilburgs gebak­je: het Toepertoetje. Ook wist hij meer tijd te maken voor zijn vrouw en twee kinderen.

Patrick Verbunt is vooral bekend van zijn horecaondernemingen.
Bijna 25 jaar geleden kocht hij ­nog een kleine jongen in dat we­reldje - de oude villa van zijn oom Emiel aan de Bredaseweg. Als jon­gen droomde hij van een kwali­teitsrestaurant in dat statige land­huis. Het is hem gelukt: Auberge du Bonheur is een van de betere eetgelegenheden in de stad. Zijn Bonheurgroep breidde de acti­viteiten uit in onder meer hetWil­lem II Stadion. In 2004 werd hij uitgeroepen tot de meest markan­te horecaondernemer van Bra­bant. Het Duvelhok had hij graag tot een succes willen maken, maar dat paste niet in de gemeentelijke ideeën. Ook bij Patrick Verbunt werd niet alles goud, maar daar stond hij niet lang bij stil.
Verbunt was de man van de voor­uitgang, van nieuwe en verrassen­de invallen. Hij was een levensge­nieter die anderen graag liet mee­delen in zijn levensvreugde en ­soms - ook in zijn verdriet. Nadat artsen in 2005 een hersentumor vonden, liet hij in advertenties we­ten dat hij wel ziek was, maar dat de zaken als vanouds doorgingen.
Verbunt ging het proces in met al het optimisme dat hij in zich had.
Hij zag de positieve kanten van zijn ziekteproces en prees zich ge­lukkig, zo bleek uit een interview in 2006 met het Brabants Dagblad: „Ik ben een bevoorrecht mens in een belabberde situatie. Ik ben be­voorrecht omdat ik de tijd krijg om alles op de rit te zetten.”
Verbunt verwachtte snel te ster­ven en vertelde daar open over.
„Ik wil dit proces met klasse en stijl volbrengen. Ik zie sterven als een onderneming waar je je onder­nemerseigenschappen kunt inzet­ten: je erin vastbijten, doorzetten en je creativiteit inzetten.”
Het is hem gelukt. Hij heeft zijn laatste en grootste onderneming tot een goed einde gebracht.
De uitvaart begint dinsdag in de kerk op de Heuvel om 10.30 uur.

bron: Brabants Dagblad, Joke Knoop
Patrick Verbunt kreeg 9 december het predicaat TypischTilburgs gekregen. Naast hem Camiel  Donders Patrick Verbunt kreeg 9 december het predicaat TypischTilburgs gekregen. Naast hem Camiel Donders